Haarverlies is één van de meest zichtbare bijwerkingen van chemotherapie en kan emotioneel ingrijpend zijn. Niet iedere soort chemotherapie veroorzaakt haaruitval, maar bij sommige behandelingen kan het haar dunner worden of geleidelijk uitvallen. Dit kan niet alleen gebeuren op het hoofd, maar ook bij wenkbrauwen, wimpers, armen, benen of andere lichaamsdelen.
Bij veel mensen begint het haarverlies enkele weken na de eerste behandeling. Na afloop van de chemotherapie groeit het haar meestal weer terug, al kan de kleur, structuur of dikte tijdelijk anders zijn dan voorheen. Ook kan de hoofdhuid gevoeliger worden tijdens deze periode.
Omdat haarverlies vaak zichtbaar is voor jezelf en je omgeving, kan deze bijwerking invloed hebben op zelfvertrouwen, emoties en hoe je jezelf ziet. Het kan helpen om hierover te praten met mensen in je omgeving of met iemand die hetzelfde heeft meegemaakt.
Veel mensen vinden het prettig om zich vooraf voor te bereiden op mogelijk haarverlies. Dat kan helpen om meer controle en rust te ervaren tijdens de behandeling. Sommige mensen kiezen ervoor om het haar alvast korter te laten knippen voordat de chemotherapie begint.
Er bestaan verschillende mogelijkheden om met haarverlies om te gaan. Denk aan een pruik, sjaals, mutsen of hoeden. Sommige ziekenhuizen bieden daarnaast hoofdhuidkoeling aan tijdens de behandeling. Bij bepaalde soorten chemotherapie kan dit helpen om haarverlies te verminderen. Je arts of verpleegkundige kan uitleggen of deze behandeling in jouw situatie mogelijk is.
Ook praktische ondersteuning kan helpen. Sommige mensen vinden advies van een kapper, visagiste of gespecialiseerd zorgverlener prettig tijdens deze periode.
Haarverlies is meestal tijdelijk, maar dat maakt het niet altijd makkelijker om ermee om te gaan. Iedereen beleeft deze verandering op een eigen manier. Het is belangrijk om te doen wat voor jou prettig en vertrouwd voelt.
Tips die kunnen helpen:
Wanneer haarverlies veel invloed heeft op hoe je je voelt, kan extra ondersteuning of een gesprek met een hulpverlener helpen om hiermee om te gaan.